Jak biegać? Bieganie, Trening, Metoda Gallowaya.

Wczoraj, w raczej jesiennej scenerii, spróbowałem biegać nieco inaczej niż do tej pory. Ponieważ jestem Początkującym, zawsze rzucał mi się w oczy tekst, że “jeśli jesteś już w stanie przebiec 30 minut bez odpoczynku to możesz uznać, że czas na urozmaicenie treningu“. Co miało być warunkiem przekroczenia progu “lepszego” biegania. No więc wczoraj postanowiłem spróbować. W sumie, dla większości biegaczy to pewnie pikuś (no, Pan Pikuś), ale dla mnie to jednak było pewne wyzwanie. Za radą starszego kolegi w bieganiu, utrzymywałem tempo na HR=120-130 i… udało się… 35 minut, 5 km bez przerwy Przybiegłem do domu w dobrej formie, bez padu na twarz itd., z dużą satysfakcją. I pomyśleć, że kiedyś bym nie uwierzył, że dam radę. Teraz się zastanawiam, co począć dalej, skoro już spełniłem warunek wstępny żeby trenować normalnie Może jakieś interwały? Ale nie, jutro pobiegnę jeszcze raz w tym lajtowym tempie, żeby jeszcze raz doświadczyć takiej satysfakcji  Pozdrawiam wszystkich. Krzysiek

Wieczorową porą , 8 dnia września usłyszałam w radiowej Trójce, kolejną audycję z cyklu ”Biegam bo lubię”.

Mimo że jestem fanką  Trójki od wielu wielu lat ,audycje dotyczące biegania bardzo lubiłam ….ale słuchać.

Tamtego wieczora napisałam pod wskazany adres mejlowy kilka słów o sobie i zadeklarowałam chęć udziału w ośmio-tygodniowej akcji polegającej na bieganiu i pisaniu o tym bloga.

Nagrodą za zgłoszenie udziału w tym przedsięwzięciu była książka autorstwa Jeff’a Galloway’a ”Bieganie metodą Galloway’a’. Bardzo mi się to spodobało:-)

Wiadomo każdy lubi dostawać prezenty.Bardzo lubię czytać książki ,zwłaszcza polecane przez Trójkę. (mam też publikację ”Urodzeni Biegacze”)

No i się zaczęło:-)
Na początku było trudno ,pamiętam zadyszkę po kilku minutach .

Pamiętam pierwszy 1,0 km ,który było bardzo trudno pokonać.

Deszcz,infekcje ,koniec lata i początek jesieni czasami pięknej i kolorowej ale też spadające temperatury ,całe dnie w pracy ,zawirowania życiowe,totalny brak czasu.Wiele razy chciałam dać sobie z tym spokój ,wydawało mi się że dystans 5 km  jest dla mnie nieosiągalny.Na szczęście  zadziałała tutaj reguła wzajemności oraz duch Wojownika ,który gdzieś tam we mnie drzemie.Zobowiązałam się do czegoś więc tak po prostu głupio było mi się wycofać.I wkładałam buty ,strój do biegania i szłam na trasę .Na początku wyznaczałam sobie małe cele np.jakiś punkt odniesienia na trasie biegowej np.ławka,śmietnik,most etc.Zawsze sobie powtarzałam tylko do tego punktu a później się zastanowię czy biec dalej.

No i tak, dzięki motywacji ze strony trenera i organizatorów oraz oczywiście Jeff’a Gallowaya udało mi się przebiec pierwsze 2,5 km:-)

Wydawało mi się to nieosiągalne.Pamiętam pierwszą radość ,kiedy udało mi się pokonać bez zatrzymania te magiczne 2,5km.:-)

Tym sposobem dzisiaj trenuję na dystansie 10 km.i z niecierpliwością czekam na kolejny ”Biegający Dzień”.Mój łaciaty kompan ”Morus ”też jest bardzo zadowolony z akcji ”Biegam bo lubię”.Teraz nie wyobrażam sobie by przestać ,po prostu stało się to moim sposobem na odnalezienie równowagi ,złapanie dystansu,odstresowanie,wyczyszczenie głowy z nagromadzonych myśli oraz złapaniu potężnej dawki endorfin.

Dziękuję organizatorom oraz Trójce ,Piotrowi Sucheni i uczestnikom za zorganizowanie akcji.

P.S Dzięki za super koszulkę i książkę:-)

Pozdrowienia i Do zobaczenia na trasach biegowych i kolejnych zawodach

Marta Aranda

Rzadko wpisuję, ale uwierzcie mi na słowo, że dużo częściej biegam Niedzielne zawody ukończyłem z czasem 37 minut ale jest to czas orientacyjny, ponieważ biegłem po trasie, którą wcześniej objechałem (czyt. obmierzyłem) rowerem z licznikiem i wyniosła ona około 5 km. Szkoda, że w pobliżu miejsca zamieszkania nie mam bieżni.
Czuję się świetnie, chociaż zmiana czasu nam nie ułatwia. Biegam po ciemku. Problem niestety ze zrobieniem zdjęcia z koszulką, którą odiór potwierdzam i dziękuję. Może w weekend uda się zrobić jakąś fotę za dnia.
Chyba dzięki aktywnemu stylowi życia i treningu, nie łapią się mnie żadne infekcje – polecam każdemu, kto w tym okresie musi zawsze swoje odchorować. Nie ma nic przyjemnego w bieganiu w czasie deszczu ale na szczęście tegoroczna jesień nas rozpieszcza.
Pozdrawiam wszystkich trenujących i tych, którzy się jeszcze na rozpoczęcie przygody z bieganiem nie zdecydowali !

Witajcie

Minęło 8 tygodni.

To był dobry czas. Kiedy siedząc za biurkiem w pracy usłyszałem fragment audycji “Biegam bo lubię” w Trójce, wysłałem zaczepnego maila, z pytaniem o metodę Galloway’a (nie słyszałem całej dyskusji, dlatego chciałem dopytać, a redaktor zachęcał do wysyłania maili). Ku mojemu zaskoczeniu zamiast odpowiedzi na pytanie otrzymałem zaproszenie do ośmiotygodniowego programu. To było 8. września.

Bieganie zawsze gdzieś siedziało w mojej świadomości, dlatego zdecydowałem wziąć w tym udział. Na początku była wielka obawa o to, czy zdołam systematycznie i fizycznie zrealizować plan (ruszyć ciało o wadze 117 kg będące w fizycznej stagnacji przez długie lata wydawało mi się wtedy niezwykle trudne). Jak to zwykle bywa, każdy z nas ustawia sobie priorytety.  Uznałem, że jest to bardzo ważna dla mnie sprawa (zdrowie, aktywność).

Dodatkowe motywatory, to: książka – prezent od organizatorów – czyli klasyczna reguła wzajemności. Otrzymałem coś od organizatorów, to i czułem potrzebę odpracowania tego (głównie poprzez blogowanie, za którym nie przepadam). Na pewno znaczenie miało również świadomość uczestnictwa w zaplanowanym programie oraz w szerszym gronie. Lektura książki uświadomiła mi kilka spraw. Niby to wszystko można znaleźć w dzisiejszych czasach w internecie, ale ważna była pewna syntetyczna całość zawarta w treści. To wszystko pomogło mi uwierzyć, że bieganie jest jednak dla mnie.

8 tygodni temu gdy myślałem o celu, czyli biegu na 5 km. wydawało mi się to nierealne. Metodą małych kroczków i małych zwycięstw, z dnia na dzień, bieganie zaczęło sprawiać mi coraz więcej przyjemności. Systematyczność, obserwacja czasów, obserwacja własnego ciała, “gromadzenie” kolejnych kilometrów zaczęło przynosić dużą dawkę satysfakcji. I w ten sposób uruchomiło samonapędzające się koło.

Nie zapomnę nigdy pierwszego treningu 1,75 km., zadyszka i aż 15 min Dziś mój dystans treningowy to 10 km. 8. tygodni temu nawet nie marzyłem o takim wyniku. I drodzy czytelnicy nie odbyło się to jakimś katorżniczym treningiem. Wystarczyło systematyczne dążenie do celu. Małymi krokami.

Teraz gdy moja przygoda z bieganiem rozpoczęła się na dobre, skupiam swoją aktywność na osiąganiu coraz lepszych czasów na stałym dystansie 10 km.

Przez te 8. tygodni zrzuciłem 4 kilogramy, ale mam wrażenie, że tłuszczu straciłem dużo więcej. Dziś ważę 113 kg, ale ciało stało się bardziej “zbite”, to z powodu zbudowanej masy mięśniowej. Początkowo (mniej więcej połowa tego czasu, czyli ok. 4 tygodni) waga stała jak zaklęta w miejscu. Dopiero mniej więcej po tym czasie spadek wagi zaczął być wyraźny. Teraz cały czas spada.

No i na koniec mam taką radę dla wszystkich, którzy są w podobnej sytuacji jak ja przed rozpoczęciem biegania: Kluczowe jest zrozumienie, że robicie to tylko i wyłacznie dla siebie

Dziękuję organizatorom oraz współbiegaczom za uczestnictwo.

Do zobaczenia na trasach biegowych i na zawodach.

Pozdrawiam serdecznie

Tomasz

Czołem

Niniejszym chciałbym z Wami podzielić dobrą nowiną.

W piątek 4. października urodził nam się syn. Zdrowy syn, zdrowa Mama.

Żona już się zaraziła bieganiem, czeka tylko na odbudowanie sił po porodzie, więc kto wie, może kiedyś będziemy biegać wszyscy razem?

Pozdrawiam serdecznie

Tomasz